رمان های کلاسیک 4 (زنان کوچک)

معرفی کتاب

رمان زنان کوچک ازمجموعه کتاب های رمان های کلاسیک و یکی از برجسته ترین آثار نویسنده ی آمریکایی لوییزا می آلکوت است . داستان این کتاب به قدری قوی و جذاب است که تا کنون اقتباس های زیادی در دنیای فیلم و سریال و کارتون داشته . داستان کتاب زنان کوچک ، به نحوی از زندگی نویسنده ی کتاب و خواهرانش الهام گرفته شده . این کتاب در مورد دغدغه های چهار خواهر به نام های "مگ"،"جو"،"بت" و "ایمی" در جنگ داخلی آمریکاست. آنها زندگی خوب و نرمالی داشتند تا اینکه پدرشان برای کمک به سربازان، راهی جنگ می شود و این چهار خواهر به همراه مادر و مستخدم سیاه پوستشان در یک کلبه ی قدیمی زندگی می کنند . "جو" شخصیت اصلی داستان است و ویژگی های شخصیتی اش از نویسندۀ کتاب ،لوییزا می آلکوت الهام گرفته شده ؛ او خود را شبیه پسرها نشان می دهد و هیچ کاری در دنیا وجود ندارد که جو نتواند از پس انجام آن نیاید. خواهر برگتر جو ، "مگ" نام دارد که به بچه ها درس می دهد . خواهر سوم خانواده ،"بت" عاشق پیانو زدن و است و کوچک ترین عضو خانواده "ایمی" است . غلبه ی این دختران بر مشکلات طاقت فرسا و ایستادگی در مقابل وضعیت سختی که دارند، باعث می شود نسبت به سن کمی که دارند ،بالغ تر و پخته تر عمل کنند . در واقع نویسنده سعی دارد در گوشه و کنار داستان این کتاب ، حس امید و هم بستگی این چهار زن کوچک را به خوبی نشان دهد. خواندن کتاب زنان کوچک را به کسانی پیشنهاد می کنیم که : به ادبیات داستانی و رمان های کلاسیک علاقمند هستند . ماجراهای کتاب زنان کوچک می تواند خوانندگان را با هر طیف سنی از نوجوان گرفته تا بزرگسال با خود همراه کند و به اوج لذت برساند . نظر منتقدان درمورد کتاب زنان کوچک : نثر آلکوت با ظرافت و درعین حال ،گزنده و تأثیرگذار است . (Guardian) داستانی حیرت انگیز ، مثبت و تکان دهنده برای هر سن و جنسیت . (Atlantic) درخشش رمان در ارائۀ صادقانۀ زنانی قابل همزادپنداری ست که از گرفتن تصمیمات اشتباه مبری هستند . (Independent) زنان کوچک و اقتباس از آن : در طول سالیان ، اقتباس های متعددی از رمان زنان کوچک به عنوان یک منبع الهام تمام نشدنی شده ؛ از جمله اقتباس 1933 اثر جرج کیوکر ، اقتباس 1949 اثر مروین لیروی  و اقتباس 2019 اثر گرتا گرویک . [caption id="attachment_121871" align="aligncenter" width="450"] 1933[/caption] [caption id="attachment_121872" align="aligncenter" width="338"] 1994[/caption] [caption id="attachment_121873" align="aligncenter" width="265"] 1987[/caption] [caption id="attachment_121870" align="aligncenter" width="300"] 2019[/caption] تکه هایی از متن زنان کوچک : «همه به طرف بخاری رفتند. مادر روی صندلی بزرگ نشست و بت روی زمین کنار پایش، مگ و ایمی روی دسته‌ها و جو به پشتی صندلی تکیه داد تا اگر نامه متاثرکننده بود کسی متوجه احساساتش نشود. آن روزها کم‌تر نامه‌ای نوشته می‌شد که متاثرکننده نباشد، به خصوص نامه‌هایی که از طرف پدرها فرستاده می‍‌شد. در این نامه‌، خیلی کم درباره‌ی سختی‌ها، خطرها و یا دلتنگی‌ها نوشته شده بود. این نامه‌ای بود سراسر امید و خوشحالی، پر از توصیف‌های زنده از زندگی در اردوگاه، پیشروی‌ها و اخبار ارتش. فقط در انتهای نامه، احساسات پدرانه غلیان کرده و با آرزوی بازگشت به خانه و دیدن دوباره‌ی دخترهایشان نامه را تمام کرده بود. به آن‌ها بگو خیلی دوست‌شان دارم و از طرف من همه‌شان را ببوس. بهشان بگو روزها در فکرشان هستم و شب‌ها برای‌شان دعا می‌کنم و عشق و محبت آن‌ها دلم را گرم و خاطرم را آسوده می‌کند. یک سال انتظار برای دیدن دوباره‌ی آ‌ها زمان زیادی است اما به آن‌ها بگو در دوره‌ی انتظار باید همگی کار کنیم و این روزهای سخت را به بطالت نگذرانیم. می‌دانم که تمام حرف‌هایم را به یاد دارند و دخترهای خوبی برای تو هستند، وظایف‌شان را به خوبی انجام می‌دهند و با دشمن‌های درونی می‌جنگند و بر آن‌ها با زیبایی‌ها غلبه می‌کنند تا زمانی که من برگردم و بیش‌تر از همیشه به زنان کوچکم افتخار کنم.»