درس های شیمی

معرفی کتاب

درس های شیمی نوشتۀ بونی گارموس ، داستان شجاعت های یک زن خاص و متفاوت برای رسیدن به خواسته های خود و هم جنسانش در دهۀ 60 میلادیِ آمریکاست . در آن دوران ،زنان نمی توانستند پا به پای مردان به آرزوهایشان برسند ، نمی توانستند حقوق و درآمند یکسان داشته باشند و هزاران محدویت دیگر ... ! این درحالی بود که الیزابتِ 30 ساله ، یک مادر تنها ، یک شیمیدان خبره و البته (یک زن!) سعی داشت به رویاهایش رنگ حقیقت ببخشد ! او به عنوان یک شیمیدان در آزمایشگاه تحقیقاتی هاستینگز در میان گروهی از مردان زن ستیز ، مشغول به کار بود ؛ با وجود استعداد و علاقۀ بی نظیر الیزابت به شیمی ، حقوق ناچیزش او را مجبور به انجام کاری کرد که از هر کدبانویی در آن زمان انتظار می رفت ! الیزابت مجبور شد به عنوان مجری یک برنامۀ تلویزیونی آشپزی مشغول به کار شود . اما او حتی در آشپزی هم شیمی را چاشنی کارش کرد و همین باعث شد برنامۀ "شام به وقت ساعت شش" به یکی از پربیننده ترین برنامه های تلویزیونی  تبدیل شود و حتی معاون رئیس جمهور هم به تماشای آن بنشیند ! اما الیزابت در این برنامۀ تلویزیونی ، به بینندگانش نه فقط  علم شیمی، بلکه درس زندگی یاد میداد ؛ به مرور زمان زنان زیادی با الیزلت هم مسیر شدند تا خودشان را از وضع موجود نجات دهند و شجاعانه درمقابل تبعیض های جنسیتی بایستند . بونی گارموش در این کتاب در میان داستانی جذاب و گیرا ، خوانندگانش را با حقایق زیادی روبرو می کند و گاه با اتفاقات مختلف ، باعث خندۀ آنها خواهد شد . خواندن رمان درس های شیمی را به کسانی پیشنهاد می کنیم که : به ادبیات داستانی و رمان علاقمندند . مطمئنم پس از خواندن چند صفحه از این کتاب ، به قدری مجذوب شخصیت اصلی و عقایدش خواهید شد که خواه ناخواه تا پایان کتاب با او همراه می شوید ؛ در میانه های داستان، چیزهای جدید یاد می گیرید ، می خندید و به حقوق برابر زن و مرد ایمان پیدا می کنید ! افتخارات رمان درس های شیمی : پرفروش‌ترین رمان نیویورک‌ تایمز؛ اثر پرفروش ساندی تایمز؛ کتاب پرفروش آمازون؛ پرفروش وال‌استریت ژورنا؛ پرفروش یواس‌ای تودی؛ پرفروش واشنگتن پست؛ منتخبِ ویراستاران سایت آمازون؛ برنده‌ی جایزه‌ی گودریدز برای اولین رمان (2022)؛ نامزد جایزه‌ی گودریدز برای بهترین رمان تاریخی (2022)؛ بهترین کتاب سال به انتخاب نیویورک‌تایمز؛ بهترین کتاب سال به انتخاب واشنگتن پست؛ بهترین کتاب سال به انتخاب ان‌پی‌آر؛ بهترین کتاب سال به انتخاب اپرا دیلی؛ بهترین کتاب سال به انتخاب اینترتینمنت ویکلی؛ بهترین کتاب سال به انتخاب نیوزویک؛ بهترین کتاب سال به انتخاب Elle؛ بهترین کتاب سال به انتخاب GoodReads؛ بهترین کتاب سال به انتخاب Bookpage؛ و ... نظر منتقدان در مورد رمان درس های شیمی : گارموس مجموعه‌ای از شخصیت‌های سرسخت و موقعیت‌های جذاب را گرد هم آورده تا داستان امیدبخش خود را طنازانه تعریف کند. (Washington Post) طنزی سیاه و تکان‌دهنده (Atloantic) لذت‌بخش‌ترین رمانی که امسال خواندم. داستانی غافلگیرکننده درباره‌ی یک زن فمنیست که هرگز از تلاش برای آنچه درست است، دست برنمی‌دارد.(New York Times) رمان درس های شیمی و اقتباس از آن : در سال 2023 با اقتباس از داستان این کتاب و به کارگردانی  سارا آدینا اسمیت یک سریال تلویزیونی ، ساخته شده . این سریال محصول کشور آمریکا و در ژانر درام و خانوادگی ست. در این سریال بری لارسون، استفانی کوئنینگ، آلیس هالزی، جاشوآ هوور و آدام بارتلی به هنرمندی پرداخته‌اند. تکه هایی از متن درس های شیمی : «برگردیم به سال ۱۹۶۱؛ زمانی که زن‌ها لباس‌های کمری می‌پوشیدند، به باشگاه‌های باغبانی می‌رفتند و بی‌دغدغه، گله‌ای از کودکان را با ماشین‌های بدون کمربند این‌طرف و آن‌طرف می‌بردند؛ زمانی پیشتر از آنکه کسی بداند جنبشی در دهۀ شصت وجود خواهد داشت، چه رسد به آنکه بدانند شرکت‌کنندگان در آن جنبش، شصت سال آینده را درگیر وقایع آن خواهند بود. زمان پایان جنگ‌های بزرگ و آغاز جنگ‌های مخفی. شروع روشن‌فکری و باور به امکان همه‌چیز. در آن زمان بود که مادر سی‌سالۀ مدلین زات هر روز صبح قبل از طلوع خورشید بیدار می‌شد و از یک چیز اطمینان داشت: زندگی‌اش نابود شده بود. بااین‌حال، به آزمایشگاه رفت تا ظرف ناهار دخترش را آماده کند. الیزابت زات روی کاغذ یادداشتی نوشت «سوخت برای یادگیری» و قبل از آنکه آن را همراه با ظرف غذا بسته‌بندی کند، مکثی کرد. مدادش را میان زمین و آسمان نگه داشت؛ انگار پشیمان شده بود. روی کاغذ یادداشت دوم ادامه داد: «زنگ تفریح در فعالیت‌های ورزشی شرکت کن، اما اجازه نده پسرها برنده بشن». دوباره مکث کرد و با مدادش به میز ضربه زد. متن کاغذ سوم: «این فقط تصور تو نیست؛ اکثر آدم‌ها واقعاً مزخرفن». درنهایت، دو کاغذ یاداشت آخر را رو قرار داد. اکثر بچه‌ها توانایی خواندن ندارند یا نهایتاً می‌توانند کلماتی مثل «سگ» یا «رفتن» را بخوانند، اما مدلین از سه‌سالگی خواندن را شروع کرد و حالا در پنج‌سالگی بیشتر آثار دیکنز را خوانده بود. او بچه‌ای بود که می‌توانست قطعه‌ای از کارهای باخ را زمزمه کند، اما قادر نبود بند کفش‌هایش را ببندد، می‌توانست چرخش زمین را توضیح دهد، اما در بازی دوز کم می‌آورد و این یک مشکل به حساب می‌آمد نه یک مزیت، چراکه از یک اعجوبۀ موسیقی همیشه تجلیل می‌شود، اما از یک خوانندۀ کم‌سن‌وسال نه. توانایی خواندن در سن کم چیز خاصی نیست؛ درنهایت، بقیه هم دیر یا زود این توانایی را به دست می‌آورند. بنابراین اولین بودن هم خاص نیست بلکه آزاردهنده است. مدلین هم این را فهمیده بود. برای همین هم هر روز صبح بعد از رفتن مادرش به این نکته اشاره می‌کرد؛ درست وقتی که پرستارش، هریت، مشغول جدا کردن کاغذهای یادداشت از ظرف غذا و خواندن آن‌ها و دوباره قرار دادنشان داخل جعبه‌کفشی بود که مدلین آن را توی کمد لباسش نگه می‌داشت. یک بار در مدرسه وانمود کرد که مثل سایر بچه‌هاست؛ یعنی کلاً بی‌سواد. برای او هم‌رنگ جماعت شدن مهم‌تر از هر چیزی بود و برای این عقیده هم دلیل خوبی داشت: مادرش، الیزابت، هرگز با جمع همراه نشد و عاقبتش چیزی شد که خواهید دید.»