اشتیاق یخی

معرفی کتاب

اشتیاق یخی به قلم تری لین جانسون ، درمورد دختر نوجوانی ست که تصمیم می گیرد برای تحقق رویای پدرش ،هرکاری از دستش برمی آید انجام دهد ؛ حتی با به خطر انداختن زندگی اش ! "ویکتوریا" یا "ویکی" ، به تازگی پدرش را از دست داده و برای برآورده کردن آرزوی همیشگی پدرش ، تصمیم می گیرد در مسابقات سورتمه سواری آلاسکا شرکت کند . او برای برنده شدن در مسابقه ، به سگ های سفید مخصوص احتیاج داشت و با وجود اینکه خودش صاحب 16 سگ بود ،پایش را توی یک کفش کرده بود که باید برای مسابقه،سگ های مخصوص بخرد. این درحالی بود که مادرش با خرید سگ جدید مخالفت می کرد و قصد داشت آلاسکا را به مقصد سیاتل ترک کند . درنهایت ویکی تصمیم می گیرد برای پیدا کردن سگ های مناسب ، خودش به تنهایی دست به کار شود ؛ او درمسیرجستجو، از یک راه میانبر اشتباهی سردرمی آورد و درآنجا پسری را می بیند که با اسنوموبیل خود دچار سانحه شده و در برف گیرافتاده . ویکی به کمک آن پسر که "کریس" نام داشت می رود و این سرآغاز آشنایی میان آنها بود . کریس اصلاً آن اطراف را نمی شناخت و سهل انگاری او باعث گم شدن نقشۀ ویکی می شود ! آنها در برف و یخبندان ،راه را گم می کنند و با محدود شدن آذوقۀ غذایی شان ، رسماً جان هردویشان به خطر می افتد ؛ اما ویکی سعی می کند با یادآوری چیزهایی که پدرش در گذشته به او یاد داده بود ، زندگی خود و کریس را نجات دهد ... تری لین جانسون در رمان جذاب و هیجان انگیز اشتیاق یخی ، روایتی نفس گیر از دختری جسور و ماجراهای غیرقابل پیش بیینی او خلق کرده که نه تنها گروه سنی نوجوان ،بلکه خوانندگان بزرگسال نیز با خواندن چندصفحه از آن ، شیفتۀ داستان و مشتاق ادامۀ آن خواهند شد ! خواندن کتاب اشتیاق یخی را به کسانی پیشنهاد می کنیم که : حداقل 12 ساله هستند و به داستان های ماجراجویانه و پرتعلیق علاقمندند . افتخارات رمان اشتیاق یخی : در لیست پرفروش ترین های نیویورک تایمز برندۀ جایزۀ CYBILS در سال 2014 نامزد جایزۀ کتاب کودک و نوجوان Dorothy Canfield Fisher در سال 2016 نامزد جایزۀ کتاب دانشجویی ماین در سال 2015 برندۀ جایزۀ برترین کتاب سال2015 به انتخاب کودکان نظر منتقدان درمورد رمان اشتیاق یخی : یک داستان ماجرایی لذت بخش ! (School Library Journal) خوش ساخت ، تکان دهنده و جذاب . (Kirkus Reviews) مخاطبین تا انتها میخکوب خواهند ماند . (Publishers Weekly) تکه هایی از متن اشتیاق یخی : دوباره حواسم را جمع سگ‌هایم کردم. دو سگِ سردسته، بین و «بلو»، با گام‌های هماهنگ، مسیر را دنبال می‌کردند. بلو یک سگِ هاسکی است که پوست پُرموی فوق‌العاده و صورت سیاه‌وسفیدش، در کنار موهای زنگاری‌رنگ و برّاقِ بین، جذاب‌تر از همیشه به نظر می‌رسد. ما با سرعت به وسط خیابانی رسیدیم که به‌خاطر مسابقه بسته شده بود. حالا که سگ‌ها دوباره راه افتاده بودند، حسابی حواسشان به کارشان بود. عکاسی لنز بزرگی روی دوربینش بسته بود و خم شده بود تا عکس بگیرد. سگ‌ها وقتی از کنارش رد می‌شدند، به او نگاه هم نکردند؛ حتی به بوی هات‌داگی هم که از غرفهٔ کناریِ کافی‌شاپ می‌آمد، هیچ توجهی نکردند. از تهِ قلبم احساس غرور می‌کردم. کامیونی همهٔ درهایش باز بود و بلندبلند موسیقی بومی پخش می‌کرد؛ ما از کنارش رد شدیم. از کنار کلبهٔ چوبی تاریخی که محل دادوستد بین شهری بود و بالای درش دو سردیس گوزن آویزان کرده بودند هم، گذشتیم. انگار یک نفر دو گوزن را وقتی‌که باهم شاخ‌به‌شاخ شده و به‌هم گیر کرده بودند، پیدا کرده بود و این‌شکلی صحنهٔ مرگ دو حیوان برای همیشه ماندگار شده بود. وقتی کوچک‌تر بودم، اصلاً طاقت دیدنشان را نداشتم؛ فکر اینکه دوتا گوزن بیچاره چطور موقع جنگیدن به‌هم گِرِه خورده بودند و در بیشه از گرسنگی مُرده بودند، خیلی دردناک بود.